Week 12 was de lastigste stageweek van allemaal! Op vrijdag 6 juni 2008 moest ik namelijk mijn eindwerk, website en stageverslag indienen. Gezien de lange dagen – opstaan om 06.30 uur en ’s avonds thuiskomen om 20.00 uur – word je erg snel vermoeid, en zeker als je bovenop die werkdagen ook nog andere taken tot een goed eind moet brengen.
Na een lastig weekend van drie dagen computeren, begon de werkweek gelukkig rustig. Voor Joke mocht ik gepersonaliseerde brieven sturen naar de winnaars van de Brussels Airportactie (zie twee weken geleden) en voor Sofie selecteerde ik foto’s uit haar bestand voor een nieuwe affiche. Jammer genoeg speelde mijn vermoeidheid me die dag toch al parten. ’s Ochtends had Roderick me gevraagd om de wekelijkse interne vergadering bij te wonen, maar ik had z’n vraag niet goed gehoord en was bij een andere meeting gaan zitten. Gelukkig was die ook interessant en gelukkig heeft niemand het me achteraf kwalijk genomen ;-).
Ook dinsdag werd ik opgezadeld met een logistiek jobje. Sofie C. moest uitnodigingen sturen voor het Legofeest ter gelegenheid van zijn 50-jarig bestaan. Ik ging voor Sofie een berg postzegels halen bij het dichtstbijzijnde postkantoor en we gingen aan de slag.
Woensdag moest ik niet alleen de eindwerkstress trotseren, maar ik moest ook nog een ander stel zenuwen onder controle proberen houden. Om 11.00 uur die ochtend kwam mijn begeleider van op school naar thepubagency. Sofie C. was klaar om me definitief te evalueren en om me een cijfer te geven voor mijn geleverde prestaties. Ik kan alleen maar hopen op een goed resultaat, want haar gesprek met meneer Moons mocht ik niet bijwonen. Gelukkig heeft ze me achteraf wel helemaal gerust gesteld.
Donderdag was Sofie C.’s laatste werkdag bij thepubagency. Ze vond een andere job, dichter bij huis, met een grotere klemtoon op ‘sales’ en ‘HR’. Het zal raar zijn, om volgende week zonder haar te werken … Om in schoonheid afscheid te nemen, gingen Sofie en ik die middag een spaghetti eten. We blikten terug op de drie korte maanden dat we samenwerkten en evalueerden mijn stage bij thepubagency. Ik heb erg veel bijgeleerd de afgelopen maanden, zowel op professioneel vlak als over mezelf. Bovendien heeft Sofie zich erg goed over mij ontfermd en om haar te bedanken had ik een klein cadeautje mee.
De vermoeiende werkweek eindigde in Brussel, met een HR-meeting bij Umicore. Deze middag mocht ik mijn draaiboek voor de internetvragenlijst voorstellen. Rita Pannemans en Stefaan Decaesstecker van Umicore HR leken opgetogen over mijn voorstel en dat stemde me tevreden. Hopelijk wordt het binnenkort ook echt uitgevoerd!
Beste lezer,
gedurende drie maanden kan u hier wekelijks de verhalen over mijn eerste ervaringen in de reclamewereld volgen.
Het belooft een heus avontuur te worden in thepubagency in Antwerpen. Deze stage is niet alleen mijn eerste contact met de bedrijfswereld, ik - geboren en getogen in Gent - pendel ook voor het eerst elke dag naar een andere stad. Daar maak ik kennis met allemaal onbekende gezichten, ik hoor er steeds een ander Vlaams accent, ... en zal er beslist nog een heleboel andere, 'ongewone' indrukken opdoen.
De dagelijkse treinreis tussen Gent en Antwerpen betekent voor mij letterlijk heen-en-weer reizen tussen twee verschillende levens. In het Gentse blijf ik een doodgewone studente, die graag een avondje gaat stappen met vrienden, maar over de provinciegrens heen, gaat er een heel andere, eveneens boeiende en spannende wereld voor mij open ... .
Bent u samen met mij benieuwd naar wat thepubagency gedurende 13 stageweken voor mij in petto heeft, volg dan mijn wekelijkse verhaal op deze blog!
Veel leesplezier,
Susan Vertoont
gedurende drie maanden kan u hier wekelijks de verhalen over mijn eerste ervaringen in de reclamewereld volgen.
Het belooft een heus avontuur te worden in thepubagency in Antwerpen. Deze stage is niet alleen mijn eerste contact met de bedrijfswereld, ik - geboren en getogen in Gent - pendel ook voor het eerst elke dag naar een andere stad. Daar maak ik kennis met allemaal onbekende gezichten, ik hoor er steeds een ander Vlaams accent, ... en zal er beslist nog een heleboel andere, 'ongewone' indrukken opdoen.
De dagelijkse treinreis tussen Gent en Antwerpen betekent voor mij letterlijk heen-en-weer reizen tussen twee verschillende levens. In het Gentse blijf ik een doodgewone studente, die graag een avondje gaat stappen met vrienden, maar over de provinciegrens heen, gaat er een heel andere, eveneens boeiende en spannende wereld voor mij open ... .
Bent u samen met mij benieuwd naar wat thepubagency gedurende 13 stageweken voor mij in petto heeft, volg dan mijn wekelijkse verhaal op deze blog!
Veel leesplezier,
Susan Vertoont
